Forma
Czym jest rewia drag
Skąd wywodzi się kabaret drag – od mężczyzn w rolach kobiecych, przez pantomimiczne damy, po playback i współczesny show drag – wyjaśniamy przed Twoim wieczornym wyjściem.
Znajdź wieczór kabaretowy ↗Szybka odpowiedź
Rewia drag to ciąg piosenek, komicznych scenek i skeczy w wykonaniu artystów w dragu, spiętych przez prowadzącego, a nie przez fabułę. Czerpie z dawnej teatralnej tradycji mężczyzn grających kobiece role, z brytyjskiej pantomimicznej damy oraz ze współczesnego show drag, który narodził się w amerykańskich barach w latach 20. i 30. XX wieku. Spodziewaj się impresji, zmian kostiumów, śpiewu na żywo lub z playbacku i mnóstwa rozmów z publicznością.
Mężczyźni w kobiecych rolach – od bardzo dawna
Sceniczne wcielanie się mężczyzn w kobiety sięga co najmniej starożytnej Grecji, gdzie męscy aktorzy grali kobiece role. W renesansowej Anglii kobietom zabraniano występów, więc mężczyźni i chłopcy przejmowali te role. Samo słowo „drag" może wywodzić się z epoki elżbietańskiej, choć jego pierwsze udokumentowane użycie w tym teatralnym znaczeniu pochodzi z 1870 roku. Przez XIX i wczesny XX wiek artyści wcielający się w kobiety występowali w wodewilach, burlesce i teatrze, a niektórzy zdobyli na tym sławę.
Pantomimiczna dama
Dla brytyjskiej publiczności najbliższą przodkinią jest pantomimiczna dama: mężczyzna w wielkiej peruce i mocnym makijażu grający stateczną kobietę, często matkę bohatera, w przesadnie komicznym stylu. Damy słyną z licznych zmian kostiumów, każda bardziej ekstrawagancka od poprzedniej. Kto dorastał z bożonarodzeniową pantomimą, zna już połowę gramatyki kabaretu drag – od coraz śmielszych strojów po porozumiewawcze zwroty do publiczności.
Współczesny show drag
Show drag jako nocna rozrywka ukształtowało się w melinach i podziemnych barach Ameryki czasów prohibicji w latach 20. i 30. XX wieku. Jego podstawowe składniki niewiele się od tamtej pory zmieniły: artyści śpiewający lub odtwarzający piosenki z playbacku, taniec, komedia i skecze oraz interakcja z publicznością, często w wymyślnych kostiumach, niekiedy przebrani za słynnych piosenkarzy. Objazdowe spektakle rozpropagowały ten format w całych Stanach Zjednoczonych w kolejnych dekadach.
Lip sync i śpiew na żywo
Odtwarzanie z playbacku jest często uznawane za wadę koncertu pop, ale w dragu to prawdziwa sztuka. Kiedy publiczność wie, że wykonawca tylko udaje, lip sync staje się formą pantomimy muzycznej, którą artyści drag uczynili własną. Wiele drag shows obejmuje także śpiew na żywo. Show w okolicach Ayia Napa reklamowane jest z wokalistą śpiewającym na żywo obok występów imitatorskich, więc można liczyć na mieszankę, a nie wieczór samego playbacku.
Kabaret, stoliki i gospodarz
Kabaret to teatr dla publiczności siedzącej przy stolikach, zwykle jedzącej lub pijącej, z mistrzem ceremonii zapowiadającym kolejne numery. Pierwszy kabaret w nowoczesnym sensie otwarto na paryskim Montmartre w 1881 roku, a w Stanach Zjednoczonych drag shows należą do występów często reklamowanych jako kabaret. Gospodarz, nazywany w dawnym języku teatru compère, łączy numery, rozmawia z salą i utrzymuje tempo wieczoru, co w kabarecie drag często czyni go głównym komikiem wieczoru.
Dlaczego jest campowy i dlaczego to ważne
Camp to upodobanie do rzeczy świadomie przesadnych i sztucznych, cenionych częściowo właśnie za swoją przesadę. Od dawna pojawia się w filmie, kabarecie i pantomimie. Rewia drag jest campowa z założenia: peruki mają być za duże, a glamour ma być zauważony. Zrozumienie tego pomaga debiutantom się odprężyć, bo show śmieje się razem z publicznością z całego tego błyszczącego widowiska, nie oczekując, że ktokolwiek weźmie je dosłownie.
Źródła