De vorm
Wat een dragrevue is
Waar dragcabaret vandaan komt, van mannelijke acteurs in vrouwenrollen tot pantomimedames, lipsync en de moderne dragshow, uitgelegd vóór je avond uit.
Vind een cabaretavond ↗Kort antwoord
Een dragrevue is een reeks liedjes, komische nummers en sketches door artiesten in drag, bijeengehouden door een gastheer in plaats van een verhaallijn. Het put uit een lange theatertraditie van mannen die vrouwenrollen spelen, uit de dame van de Britse pantomime, en uit de moderne dragshow die in de jaren twintig en dertig van de twintigste eeuw opkwam in Amerikaanse bars. Verwacht imitaties, kostuumwissels, live of gemimede zang en veel interactie met het publiek.
Mannen in vrouwenrollen, al heel lang
Vrouwelijke imitatie op het toneel gaat minstens terug tot het oude Griekenland, waar mannelijke acteurs de vrouwenrollen speelden. In het Engeland van de Renaissance mochten vrouwen niet optreden, dus namen mannen en jongens die rollen ook op zich. Het woord drag zelf gaat mogelijk terug tot het Elizabethaanse tijdperk, hoewel het eerste geregistreerde gebruik in deze theatrale betekenis dateert uit 1870. In de negentiende en vroege twintigste eeuw werkten vrouwelijke imitators in vaudeville, burlesque en het theater, en sommigen werden er beroemd mee.
De pantomimedame
Voor een Brits publiek is de meest vertrouwde voorouder de pantomimedame: een man in een grote pruik en zware make-up die een moederlijke vrouw speelt, vaak de moeder van de held, in een overdreven komische stijl. Dames staan bekend om hun talrijke kostuumwissels, elk extravagant dan de vorige. Wie is opgegroeid met kerstpantomime kent al de helft van de grammatica van een dragcabaret, van de steeds uitbundiger outfits tot de veelbetekenende opmerkingen aan het publiek.
De moderne dragshow
De dragshow als avondvermaak kreeg vorm in de speakeasies en ondergrondse bars van het Amerika tijdens de Drooglegging in de jaren twintig en dertig. De basisingrediënten zijn sindsdien nauwelijks veranderd: artiesten die zingen of lipsyncen op liedjes, dansen, comedy en sketches, en interactie met het publiek, vaak in uitgebreide kostuums en soms gekleed als imitatie van beroemde zangers. Rondreizende shows verspreidden het format in de daaropvolgende decennia over de hele Verenigde Staten.
Lipsynchronisatie en live zang
Mimen op een opname wordt bij een popconcert vaak als een gebrek beschouwd, maar in drag is het een vakmanschap. Wanneer het publiek weet dat de artiest doet alsof, wordt lipsynchronisatie een vorm van muzikale pantomime, en dragartiesten hebben zich die kunst eigen gemaakt. Veel dragshows bevatten ook live gezang. De show bij Ayia Napa wordt aangekondigd met een live vocalist naast de imitaties, dus je kunt een mix verwachten in plaats van een avond alleen mimen.
Cabaret, tafels en de gastheer
Cabaret is theater voor een publiek dat aan tafels zit, meestal etend of drinkend, met een ceremoniemeester die de acts aankondigt. Het eerste cabaret in moderne zin opende in 1881 in Montmartre in Parijs, en in de Verenigde Staten behoren dragshows tot de acts die vaak als cabaret worden aangekondigd. De gastheer, in oudere theatertaal een compère genoemd, verbindt de nummers aan elkaar, praat met de zaal en houdt de avond gaande, waardoor hij in dragcabaret vaak de hoofdkomiek van de avond is.
Waarom het camp aanvoelt, en waarom dat ertoe doet
Camp is de smaak voor dingen die bewust overdreven en kunstmatig zijn, en die deels worden gewaardeerd omdat ze overdadig zijn. Het duikt al lang op in film, cabaret en pantomime. Een dragrevue is met opzet camp: de pruiken horen te groot te zijn en de glamour is bedoeld om opgemerkt te worden. Dat begrijpen helpt nieuwkomers om zich erin te laten meevoeren, want de show lacht samen met het publiek om de hele glinsterende voorstelling en vraagt niemand haar voor waar aan te nemen.
Bronnen